cocoonen

verhalen / Door
Ik heb op dit moment een intense behoefte om me terug te trekken. Niet omdat ik weg wil.
Juist omdat ik even nergens naartoe wil. Ik wil dagen thuis zijn. Een beetje rommelen. Schrijven. Receptjes uitproberen. Muziek draaien terwijl ik door het huis loop. Een boek lezen in mijn joggingbroek. Tussendoor naar buiten voor een lange herfstwandeling en daarna weer naar huis. Naar mijn warme, veilige bubbel.
Ik merk dat ik behoefte heb aan dagen waarop de tijd een beetje verdwijnt. Waarop ik niet precies weet hoe laat het is en dat ook niet belangrijk is. De gordijnen dicht. Kaarsjes aan. Een huis dat stiller wordt. Ik vind het jammer dat ik geen houtkachel heb. Zo’n kachel waar je aan het einde van de middag een vuur in kunt maken en vervolgens uren naar kunt kijken. Hout erop. Even poken. Nog een blokje erbij. Niets hoeft. Maar goed, ik heb geen houtkachel.

Dus zet ik kaarsen neer. Ik maak warme appelsap met kaneel, steranijs en gember. Misschien wat sinaasappel erbij. De geur vult de keuken terwijl buiten de bomen langzaam verkleuren.
Ik schuif wat met mijn interieur. Een stoel daarheen. Een lamp ergens anders. Een vaas op tafel. Alsof ik daarmee niet alleen mijn huis, maar ook iets in mezelf opnieuw probeer neer te zetten. Misschien is dat wel wat ik nodig heb. Even niets nieuws. Even niet vooruit.
De afgelopen maanden is er veel gebeurd. Er was het verdriet en de angst om iemand die me dierbaar is bijna kwijt te raken. Er was het moment waarop mijn kind zijn eigen kamer kreeg en ik hem opnieuw een stukje moest loslaten. Er kwam onverwacht liefde mijn leven binnen. En ergens op de achtergrond doet de overgang vrolijk mee, met haar eigen onvoorspelbare ritme. Mooie dingen. Verdrietige dingen. Veranderingen waar ik blij van word en veranderingen waar ik aan moet wennen. En misschien hoeft het allemaal niet meteen een plek te krijgen. Misschien mag het eerst gewoon even landen. Ik hoef niet nu al te weten wat alles betekent. Ik hoef geen conclusies te trekken. Niet alles hoeft een les te zijn en niet iedere verandering hoeft meteen verwerkt te worden. Misschien is er soms niets anders nodig dan tijd.

warme kruidige appelsap

Voor 2 glazen
Ingrediënten: 400 ml troebel appelsap, 2 kaneelstokjes, 2 steranijs, aantal dunnen plakjes gember, 2 schijfjes sinaasappel en 2 takjes rozemarijn. 

Bereiding: doe de appelsap met alle specerijen en de sinaasappel en gember in een steelpannetje. Breng het voorzichtig aan de kook. Verdeel de sap en twee mooie glazen en steek een takje rozemarijn in. 


Tijd om te zitten. Om hier te schrijven. Om te koken. Om een boek uit te lezen. Om naar muziek te luisteren zonder ondertussen iets anders te doen. Om een middag in huis te zijn en nergens heen te hoeven. Ik wil mijn telefoon in een laatje gooien. Niet op stil naast me leggen. Niet omdraaien op tafel. Gewoon weg. Een paar uur niet bereikbaar zijn. Ik wil mijn dagen niet vullen omdat ze anders leeg lijken. Ik wil ze juist leeg laten. Ergens las ik eens dat cocoonen ook betekent dat je je tijdelijk terugtrekt om te herstellen en opnieuw vorm te krijgen. Misschien spreekt dat me nu zo aan. Niet omdat ik iets wil ontvluchten. Maar omdat ik even wil luisteren naar wat er gebeurt als het stil wordt. Als er geen berichten binnenkomen. Geen afspraken wachten. Geen agenda die bepaalt wat er nu moet gebeuren.
Alleen mijn huis. De herfst buiten. Een pan die op het vuur staat. Een kruidkoek in de oven. Kaarslicht op de muur. En wierookje dat een lekker geurtje verspreidt. Een boek op de bank. En ik. Misschien is vertragen soms niets meer dan besluiten dat je vandaag niet hoeft mee te doen aan de snelheid van de wereld. Dat je de gordijnen dichtdoet. Je joggingbroek aantrekt. Een kop warme appelsap maakt. En denkt: vandaag hoef ik nergens naartoe. Vandaag mag ik gewoon even hier zijn.

golden milk

Voor 1 beker
Ingrediënten: 200 ml rijst- of amandelmelk, ½ tl kardemom, ½ tl kurkuma, ½ tl kaneel, mespunt zwarte peper, ½ tl kokosolie en eventueel na koken nog wat honing.

Bereiding: verwarm de melk op laag vuur en voeg kardemom, kurkuma, kaneel en zwarte peper toe. Klop goed door en voeg de kokosolie toe. Laat de melk ongeveer 2 minuten zachtjes verwarmen, zonder hard te koken. Haal de pan van het vuur en roer eventueel wat honing door de warme melk. Schenk in een beker en strooi er eventueel nog wat kaneel, kurkuma of kardemom over.

meer verhalen