Het begint misschien met de vraag waar je je tijd eigenlijk aan wilt besteden. Ik ben er niet zo goed in, in rustig leven. Mijn dagen zitten snel vol. Met werk, afspraken, dingen die moeten en vooral ook met kleine dingen die ongemerkt tijd kosten. Mijn telefoon is daar misschien wel het beste voorbeeld van. Even iets opzoeken, een bericht beantwoorden, Instagram openen… en ineens is er een half uur voorbij. Terwijl ik juist heel goed weet waar ik gelukkig van word.
Tijdens vakanties gaat het bijna vanzelf. Dan heb ik ineens alle tijd. Om een boek te lezen. Om uitgebreid te koken zonder ondertussen iets anders te doen. Om op de bank te liggen met muziek aan. Om een markt af te struinen of een kringloopwinkel binnen te lopen. Om iets te maken zonder dat het af hoeft. Misschien komt het doordat er tijdens een vakantie minder moet. Je hoeft nergens precies op tijd te zijn. Een ochtend kan gewoon langzaam voorbijgaan. En juist dat gevoel neem ik steeds vaker mee naar huis.
De afgelopen zomer heb ik er veel over nagedacht. Hoe zou mijn leven eruitzien als ik wat vaker zou kiezen voor de dingen waar ik blij van word? Niet per se minder doen. Ik wil nog steeds graag rennen, yoga doen en lange wandelingen maken. Ik wil koken, nieuwe recepten uitproberen, schrijven, naar musea gaan, mijn tuin groener maken, nieuwe plekken ontdekken en kunst maken voor de muren die nog steeds een beetje kaal zijn. Ik wil door kringloopwinkels struinen en films kijken die alle tijd mogen nemen. Misschien gaat slow living daarom helemaal niet over langzaam zijn. Het gaat over bewust kiezen waar je je tijd aan geeft.
tijd maken om iets zelf te doen
Ik merk dat ik heel blij word van dingen zelf maken. Dat ontdekte ik dit voorjaar opnieuw tijdens de verbouwing van mijn huis. Het was best stressvol, maar tegelijkertijd gaf het me veel rust om bezig te zijn met kleuren, materialen, meubels en alles wat ik zelf kon bedenken en maken. Ik was niet alleen bezig met hoe mijn huis eruit moest komen te zien, maar met hoe ik wilde dat het voelde.
Dat gevoel heb ik ook in de keuken. Er is iets fijns aan zelf brood bakken. Of een recept helemaal vanaf het begin maken. Niet omdat het sneller of makkelijker is – meestal juist niet – maar omdat je even nergens anders hoeft te zijn. Zelfs zoiets simpels als je eigen melk maken past daar voor mij bij. Amandelen weken, water erbij, blenden en zeven. Je kunt natuurlijk gewoon een pak plantaardige melk kopen. Dat is veel makkelijker. Maar soms is het juist leuk om iets te doen wat niet per se efficiënter hoeft.
En misschien is dat wel een belangrijk onderdeel van vertragen: niet alles zo efficiënt mogelijk willen doen. Een paar minuten langer in de keuken staan. Zelf iets maken wat je ook kunt kopen. Een maaltijd koken voor één persoon, ook als je alleen bent. Je handen gebruiken in plaats van alleen maar met je hoofd bezig zijn.
zelfmaker: plantaardige melk
Ik dacht altijd dat je voor zelfgemaakte plantaardige melk ingewikkelde apparaten en veel geduld nodig had. Maar eigenlijk is het verrassend eenvoudig. En misschien is dat juist wat ik er zo leuk aan vind: iets wat je normaal gedachteloos uit een pak schenkt, ineens zelf maken.
Amandelmelk
Dit heb je nodig
- 100 g amandelen
- 1 liter water
- ½ tl kaneel
- snufje zout
- eventueel een beetje vanille
Zo maak je het
Laat de amandelen minimaal twee uur, of een nacht, weken in water. Giet ze af en doe ze samen met 1 liter vers water, de kaneel, het zout en eventueel de vanille in de blender. Mix tot een glad mengsel.
Giet de melk door een kaasdoek of fijne doek en knijp het vocht er goed uit. Schenk de melk in een fles en bewaar hem in de koelkast. De amandelpulp hoef je niet weg te gooien: die is lekker in bijvoorbeeld pannenkoeken of burgers.
En klaar. Een paar minuten werk en je hebt een fles zelfgemaakte amandelmelk.
anders omgaan met de tijd
Een kop thee met een vriendin en een stukje pure chocolade. Een lange wandeling. Een goed gesprek. Zelf iets maken. Een nieuw recept. Lezen tot je vergeet hoe laat het is. De seizoenen bewuster beleven. Je telefoon een tijdje wegleggen. Ik hoef daar geen nieuw leven voor te beginnen. Ik denk dat ik mijn leven vooral wat meer wil inrichten rondom de dingen die me energie geven.
Meer lege ruimte. Meer tijd om te maken. Meer buiten. Meer bewegen. Meer koken. Meer lezen. Meer mensen om me heen die belangrijk voor me zijn. En misschien ook wat vaker gewoon op de bank zitten en naar muziek luisteren, zonder ondertussen iets anders te doen. Want als ik tijdens een vakantie merk hoe gelukkig ik daarvan word, waarom zou ik dat gevoel dan bewaren voor twee weken per jaar? Misschien begint langzamer leven niet met meer tijd. Misschien begint het met anders omgaan met de tijd die je al hebt.
